{"id":13027,"date":"2022-12-16T12:06:24","date_gmt":"2022-12-16T11:06:24","guid":{"rendered":"http:\/\/tyr\/miloamerge\/geen-onderdeel-van-een-categorie\/oesophagite\/"},"modified":"2024-09-16T16:48:52","modified_gmt":"2024-09-16T14:48:52","slug":"oesophagite","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/verklarende-woordenlijst\/ziekten\/oesophagite\/","title":{"rendered":"<span class=\"oesofagitis\">\u0152SOFAGITIS<\/span>"},"content":{"rendered":"<h2>OORSPRONG<\/h2>\n<p>E\u00e9n van de meest voorkomende oorzaken van \u0153sofagitis is gastro-\u0153sofageale refluxziekte: zure maaginhoud stroomt terug en irriteert de slokdarm. Er ontstaat een vicieuze cirkel omdat slokdarmontsteking de tonus van de onderste slokdarmsfincter (cirkelvormige sluitspier die de slokdarm van de maag scheidt en voorkomt dat inhoud van de maag terugstroomt naar de slokdarm) doet afnemen. Dat veroorzaakt nog meer reflux en verergert dus de \u0153sofagitis. Een algemene anesthesie kan een gastro-\u0153sofageale reflux uitlokken en bijgevolg het begin van \u0153sofagitis veroorzaken.<\/p>\n<p>Bij honden worden brachycefale rassen zoals de Franse buldog of de mopshond vaak getroffen door gastro-\u0153sofageale reflux en \u0153sofagitis. Dat wordt verklaard door hun anatomie en hun frequente afwijkingen van de bovenste luchtwegen.<\/p>\n<p>Elke andere chemische, mechanische of thermische irritatie kan leiden tot \u0153sofagitis. <\/p>\n<p>Katten zijn meer dan honden vatbaar voor slokdarmontsteking die wordt veroorzaakt door de inname van bepaalde geneesmiddelen. Daarom wordt aangeraden om de dieren water te laten drinken, vooral na het toedienen van een tablet doxycycline, zodat de tablet niet te lang in de slokdarm aanwezig blijft.<\/p>\n<h2>KLINISCHE VERSCHIJNSELEN<\/h2>\n<p>De symptomen zijn niet altijd duidelijk of specifiek. Er wordt verlies van eetlust waargenomen, overmatige speekselafscheiding, herhaaldelijk en moeilijk slikken, kokhalzen, kauwen, abnormaal gedrag van honden die \u201clucht likken\u201d, nervositeit, hoesten&#8230;<\/p>\n<h2>DIAGNOSE<\/h2>\n<p>De beste manier om de diagnose van oesofagitis te bevestigen is gastroscopie. Bij deze techniek wordt gebruik gemaakt van een soepele buis die is voorzien van een camera waarmee het slijmvlies van de slokdarm en de maag kan worden bekeken.<\/p>\n<h2>BEHANDELING EN PROGNOSE<\/h2>\n<p>Wanneer een oorzaak van \u0153sofagitis wordt ge\u00efdentificeerd zoals een vreemd lichaam, een geneesmiddel of braken, dan moet die oorzaak worden behandeld. Angst kan de toestand verergeren alsook het inslikken van andere objecten dan voeding zoals speelgoed, stukjes hout, etc.).<\/p>\n<p>Het andere deel van de behandeling bestaat erin de zuurtegraad van de maaginhoud te doen verlagen zodat deze de wand van de slokdarm niet meer irriteert. De meest gebruikte molecule is een zuurremmer die omeprazol heet. De behandeling duurt gemiddeld 1 tot 4 weken, afhankelijk van de mate waarin de slokdarm is beschadigd. Een slijmvliesbeschermer zoals Gastro Supp\u2122 mag ook worden toegediend.<\/p>\n<p>Voor de meeste pati\u00ebnten is de prognose zeer gunstig.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p class=\"text-right\"><span class=\"mil_bold\">Dokter Emilie Vangrinsven<\/span><br \/>\nDiplomaat van European College of Veterinaire Interne Geneeskunde <span style=\"color: #d61163;\">|<\/span> PhD U-Li\u00e8ge<br \/>\nAssistente aan de Universiteit van Luik in de huisdierenkliniek <span style=\"color: #d61163;\">|<\/span> Auteur en coauteur van talrijke wetenschappelijke artikelen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>WIST U DAT:<br \/>\nDe slokdarm is het deel van het spijsverteringskanaal dat tussen de mond en de maag ligt. Het voedsel wordt richting maag getransporteerd dankzij het samentrekken van de spieren in de slokdarm.<br \/>\nBij \u0153sofagitis is de wand of het slijmvlies van de slokdarm ontstoken.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":14989,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_relevanssi_hide_post":"","_relevanssi_pin_for_all":"","_relevanssi_pin_keywords":"","_relevanssi_unpin_keywords":"","_relevanssi_related_keywords":"","_relevanssi_related_include_ids":"","_relevanssi_related_exclude_ids":"","_relevanssi_related_no_append":"","_relevanssi_related_not_related":"","_relevanssi_related_posts":"","_relevanssi_noindex_reason":"","footnotes":""},"categories":[186],"tags":[688,345],"class_list":["post-13027","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ziekten","tag-gastro-supp-nl","tag-index-maladie-nl-o"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13027","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13027"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13027\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/14989"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}