{"id":13152,"date":"2022-12-19T11:23:14","date_gmt":"2022-12-19T10:23:14","guid":{"rendered":"http:\/\/tyr\/miloamerge\/geen-onderdeel-van-een-categorie\/mici\/"},"modified":"2024-09-17T18:06:21","modified_gmt":"2024-09-17T16:06:21","slug":"mici","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/miloa.eu\/nl\/verklarende-woordenlijst\/ziekten\/mici\/","title":{"rendered":"CID<\/span>"},"content":{"rendered":"

OORSPRONG<\/h2>\n

Verschillende soorten ontstekingscellen kunnen de darmwand binnendringen, maar de meest voorkomende zijn lymfocyten en plasmacellen. Men spreekt dan van lymfoplasmacytaire enteritis. In sommige gevallen verhindert de verdikking van de spijsverteringswand de opname van eiwitten. Er wordt dan een vermindering van de eiwitten in het bloed vastgesteld.<\/p>\n

De meest gestelde hypothese om deze ziekte te verklaren is dat het spijsverteringskanaal een verkeerde en overmatige immuunrespons ontwikkelt als reactie op voedingsmiddelen, microbi\u00eble of genetische elementen die agressief zijn voor het lichaam.<\/p>\n

Bepaalde rassen worden vaker getroffen zoals de Duitse herder, de Shar-Pei, terri\u00ebrs en Siamese katten. De symptomen verschijnen het vaakst op volwassen leeftijd als de dieren gemiddeld 6 jaar oud zijn.<\/p>\n

KLINISCHE VERSCHIJNSELEN<\/h2>\n

Het is niet abnormaal dat een hond of kat soms last heeft van braken of diarree, zolang dat inderdaad af en toe blijft. Wanneer katten zich wassen, slikken ze grote hoeveelheden haar in die haarballen vormen, en die moeten worden verwijderd. Honden hebben de vervelende neiging om dingen te eten die ze eigenlijk niet mogen inslikken, zoals bedorven resten in de compost en vuilnisbakken, uitwerpselen van andere dieren, stukken hout, steentjes of speelgoed bijvoorbeeld.<\/p>\n

Als het braken en\/of de diarree echter blijven duren of te vaak lijken op te treden, is het nodig een dierenarts te raadplegen. Bij chronische inflammatoire darmziekten maken de eigenaars over het algemeen melding van chronische diarree en\/of braken, die kunnen samengaan met gewichtsverlies en wisselende eetlust.<\/p>\n

DIAGNOSE<\/h2>\n

Vele ziekten kunnen de hierboven vermelde symptomen veroorzaken. Het is daarom uiterst belangrijk systematisch tewerk te gaan en niets te verwaarlozen. Eerst wordt begonnen met het elimineren van andere potenti\u00eble ziekten die niet door de spijsvertering worden veroorzaakt, maar wel gelijkaardige symptomen kunnen geven (bijvoorbeeld hypoadrenocorticisme, chronische nierinsuffici\u00ebntie of exocriene pancreasinsuffici\u00ebntie).<\/p>\n

Als vervolgens is vastgesteld dat het probleem afkomstig is van het spijsverteringskanaal, worden de andere darmziekten uitgesloten, die ook ontstekingen en infiltraties in de darmen kunnen veroorzaken zoals parasitisme, tumoren, verwonding door een vreemd lichaam, een bacteri\u00eble of virale superinfectie, enz. Daarom zijn een analyse van de ontlasting en een echografie van de buik absoluut noodzakelijk. De diagnose chronische inflammatoire darmziekte is meestal een diagnose door uitsluiting, wat betekent dat eerst alle andere hypothesen moeten worden ge\u00eblimineerd alvorens tot deze diagnose te komen.<\/p>\n

Op de abdominale echografie is er vaak een verdikking van de darmwand. Om echter het type cellen te bepalen dat betrokken is bij de infiltratie (kankercellen of inflammatoire cellen: lymfocyten en plasmacellen, eosinofielen of neutrofielen), moeten biopsie\u00ebn van de darmwand worden gedaan. Deze biopsie\u00ebn worden uitgevoerd door endoscopie of door een operatie.<\/p>\n

BEHANDELING EN PROGNOSE<\/h2>\n

EIn functie van de reactie op de behandeling worden 3 typen chronische inflammatoire darmziekten onderscheiden.<\/p>\n